حسن و حسين را آفريد و آن دو را فرا خواند و او را اطاعت كردند . بعد ما را به پنج اسم از اسامى خود ناميد . خداوند « محمود » است و منم محمّد . خداوند « عالى » است و اين هم نامش على است . خداوند « فاطر » است و اين فاطمه است . خداوند « ذوالاحسان » است و اين نامش حسن است . خداوند « محسن » و اين نامش حسين است . سپس از صلب حسين ، نه امام را آفريد . آنان را فرا خواند و آنان او را اطاعت كردند ، پيش از آن كه آسمانِ ساخته شده و زمينِ گسترده يا هوا يا آب يا فرشته يا ديگر افراد بشر را بيافريند . ما به علم او نورى بوديم كه او را تسبيح مىكرديم و فرمان او را مىشنيديم و اطاعت مىكرديم . . . . » « 1 » 7 - شيخ طوسى ابوجعفر محمّدبن حسن طوسى « 2 » . . . حديث نور را در چند موضع از آثار خود روايت كرده است : الف و ب . به سندش از انس‌بن مالك از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم و هم‌چنين با اسنادش از آقا و مولاى ما حضرت هادى عليه السلام از قول پدران بزرگوارش از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده است . « 3 » ج . با سندش از امام صادق عليه السلام از پدر بزرگوارش از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام روايت مىكند كه روزى آن‌حضرت در ميدان‌گاهى كوفه نشسته بودند و مردم اطراف آن‌حضرت جمع بودند . شخصى به سوى حضرتش آمد و گفت : يا اميرالمؤمنين تو در آن جايگاه و مقامى هستى كه خداوند عزّوجلّ برايت تعيين فرمود ، در حالى كه پدرت در آتش مىسوزد و معذّب است ؟ حضرت فرمود : « ساكت باش . خداوند دهانت را بشكند . سوگند به خداوندى كه حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را به حق برانگيخت ، اگر پدرم بخواهد تمام گنه‌كارانِ روى زمين را شفاعت كند ، خداوند شفاعت او را در مورد آنان خواهد پذيرفت . چگونه او به

--> ( 1 ) . الإختصاص تأليف شيخ مفيد ، به نقل : بحارالأنوار 54 : 168 - 169 . ( 2 ) . شيخ الطائفه صاحب تفسير « التبيان في تفسير القرآن » و « تهذيب الأحكام » و « الخلاف » در فقه و ديگركتاب‌ها . وى در سال 460 در نجف درگذشت . ( 3 ) . امالى 1 : 186 و 300 - 301 .